Dni Radości
Dni Radości to weekendowe rekolekcje dla młodzieży, których program oparty jest na rytmie dnia znanym z Taizé czy Europejskich Spotkań Młodych. Uczestnicy biorą udział we wspólnych modlitwach, warsztatach, wprowadzeniach biblijnych oraz spotkaniach w małych grupkach, a także zaangażowani są w grupy pracy. Spotkania te odbywają się w różnych miejscach Archidiecezji Gnieźnieńskiej, stanowiąc w ten sposób dla wspólnot parafialnych świadectwo życia i dynamizmu Kościoła. Dni Radości mają miejsce u progu Adwentu. Dotychczas odbywały się w: Powidzu (2008 r.), Wągrowcu (2009 r.), Chodzieży (2010 r.), Słupcy (2011 r.)
Kilka słów historii
Podczas pobytu w Taize we wrześniu 2008 roku zrodził się pomysł zorganizowania Dni Radości w naszej archidiecezji. Zafascynowani życiem braci, miejscem jakim jest Taize, wspólnymi modlitwami, ciszą, wspólną pracą i RADOŚCIĄ zapragnęliśmy podzielić się tymi doświadczeniami z innymi młodymi. Najbardziej frapującą rzeczywistością Taize jest radość. Dlatego też postanowiliśmy nazwać nasze spotkanie Dniami Radości, żeby podkreślić jak ważne jest dzielenie się radością wiary z innymi, ukazywanie, że życie prawdziwego chrześcijanina jest przepełnione nadzieją i radością. Chcieliśmy, aby spotkanie na początku Adwentu było pomocne w rozpoczęciu tego okresu liturgicznego, który ma być przecież radosnym oczekiwaniem na Boże Narodzenie. Potwierdzeniem naszych poszukiwań i inicjatywy mogą być słowa zapisane przez Brata Rogera: Kiedy radość, zaczerpnięta z Ewangelii, rośnie w nas, przynosi ożywcze tchnienie.(…) Tej radości nie tworzymy sami, jest ona darem Boga. Nieustannie odnawia ją pełne zaufania spojrzenie, jakim Bóg ogarnia nasze życie.
Po co i dla kogo jest organizowane?
Dni są organizowane dla młodych ludzi z naszej archidiecezji, ale nie tylko. Jak pokazują minione spotkania przyjeżdżają też uczestnicy z różnych części Polski. Chcieliśmy, aby były to Dni dla młodych w wieku od 16 roku życia, gdyż wymagają one sporej samodzielności i odpowiedzialności. Każdy dzień takie spotkania ma ustalony rytm, który jest podobny do tego jaki panuje w samym Taize. Trzykrotna wspólna modlitwa w ciągu dnia, wspólna praca w grupach: kuchennej, porządkowej, liturgicznej, czy pomagając przez śpiew w chórze podczas modlitw; warsztaty tematyczne i podczas dni radości w sobotni wieczór wspólna zabawa. Pytanie było też po co ? Te Dni to też stwarzanie sytuacji do poznawania siebie nawzajem, ale przede wszystkim do spotkania Chrystusa, podczas modlitw, w chwilach ciszy, Słowie Bożym, które rozważamy wspólnie, a także w drugim człowieku. To jak te dni będą wyglądały głównie zależy od nas, od tego ile z siebie damy, na ile każdy uczestnik będzie chciał wziąć za nie odpowiedzialność. To jest też taki ważny element – każdy jest za coś konkretnego odpowiedzialny. Ktoś za przygotowanie śniadania, ktoś za dekorację w kościele, ktoś za animacje modlitwy czy spotkania w małej grupie…
